Νεκρός 45χρονος εργαζόμενος-Άγνωστα τα αίτια!

Νεκρός 45χρονος εργαζόμενος-Άγνωστα τα αίτια!

Συντάχθηκε απο τον/την Π.Π.

Παρασκευή, 22 Ιούλιος 2011 23:25

ΠΗΓΗ: ΠΡΩΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ – Καθημερινή εφημερίδα Νομού Κοζάνης Πολλά ερωτηματικά καλύπτουν τα αίτια του τραγικού θανάτου του 45χρονου εργαζόμενου, σε εργολαβία της ΔΕΥΑΚ, ο οποίος έχασε τη ζωή του χθες, Παρασκευή,  στη 1 το μεσημέρι, μετά από έκρηξη εντός δεξαμενής νερού στο αντλιοστάσιο της τηλεθέρμανσης στον ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου,  όπου κι εκτελούσε εργασίες αμμοβολής. Ο άτυχος άντρας σκοτώθηκε από ην έκρηξη, η οποία προκάλεσε σοκ και στα υπόλοιπα μέλη του συνεργείου, τα οποία ήταν έξω από τη δεξαμενή. Στο χώρο άρχισαν, φυσικά, διεξοδικές έρευνες από ειδικό κλιμάκιο της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, ενώ στελέχη του Δήμου Κοζάνης και της Περιφέρειας έφτασαν από τις πρώτες στιγμές, ώστε να δουν τις συνθήκες κάτω από τις οποίες συνέβη το τραγικό αυτό συμβάν. Ο άτυχος άνδρας ονομάζεται Χάρης Βλάχος, 45 ετών, κάτοικος Κοζάνης, με καταγωγή από την περιοχή της Σκ’ρκας και πατέρας τριών παιδιών. Όλα δείχνουν πως η έκρηξη προήλθε από κάποιο σπινθήρα, ίσως και από αναπτήρα, ενώ εξετάζεται εάν είχαν ληφθεί όλα τα απαραίτητα και νόμιμα μέτρα ασφαλείας. Στο χώρο βρέθηκε αμέσως ο δήμαρχος Κοζάνης Λάζαρος Μαλούτας, ο οποίος, εμφανώς στενοχωρημένος, αρνήθηκε να κάνει δηλώσεις, όπως και ο αντιπεριφερειάρχης Κοζάνης Γιάννης Σόκουτης.   «Σπάρτακος»: Άλλος ένας εργαζόμενος νεκρός στο βωμό του καθήκοντος «Ένα ακόμα θανατηφόρο εργατικό ατύχημα –δυστυχώς από τα πιο μακάβρια- έρχεται να προστεθεί στη μακρά μαύρη λίστα των εργατικών ατυχημάτων που έχουν καταγραφεί στην περιοχή μας. Ένας ακόμη εργαζόμενος βρήκε τραγικό θάνατο έπειτα από έκρηξη που σημειώθηκε στη δεξαμενή του αντλιοστασίου της Τηλεθέρμανσης, κάτω από την 5η μονάδα στον Άγιο Δημήτριο. Σύμφωνα με τα στοιχεία που υπάρχουν, στη συγκεκριμένη δεξαμενή μόλις είχε ολοκληρωθεί διαδικασία  αμμοβολής (από εργολάβο που ανέλαβε το έργο από το Δήμο Κοζάνης για λογαριασμό της ΔΕΥΑΚ) της οποίας και ακολούθησε το βάψιμο από τον άτυχο εργαζόμενο. Η έκρηξη που σημειώθηκε (για λόγους που διερευνώνται από τις αρμόδιες υπηρεσίες), μέσα στη δεξαμενή, επέφερε το θάνατο του Χάρη Βλάχου, επαναφέροντας τα ζητήματα που χρόνια τώρα προτάσσει ο ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ και αφορούν την  ασφαλή  εργασία. Δυστυχώς ένας ακόμα θάνατος εργαζόμενου έρχεται να αποδείξει ότι επιβάλλεται (σε όλους  τους χώρους δουλειάς, ιδιωτικούς και δημόσιους) να υπάρχει αυστηρή λήψη μέτρων, αυστηρή και απαρέγκλιτη εφαρμογή τους, πιστή τήρηση των κανονισμών και συστηματικοί έλεγχοι, γιατί ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΑΞΙΖΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΖΩΗ. Εκφράζουμε την οδύνη μας για το θάνατο του άτυχου άνδρα, τα θερμά μας συλλυπητήρια στην οικογένειά του και καλούμε τους υπεύθυνους και αρμόδιους, να απαντήσουν στα πλείστα ερωτήματα που έχουν δημιουργήσει οι συνθήκες κάτω από τις οποίες σημειώθηκε το τραγικό συμβάν».

Η μάχη του μεσοπρόθεσμου και η συνέχιση του αγώνα

Posted in ΑΡΘΡΑ on 07/14/2011 by seenerga

Του Κώστα Ασαλουμίδη:

Α/Γραμματέα του Συνδικάτου Εργαζομένων στην Ενέργεια «Εργατική Αλληλεγγύη»

Οι δυνάμεις του «άξονα» (ΕΕ-Ε.Κ.Τ-Δ.Ν.Τ) επέβαλαν τελικά το «αυτοκρατορικό διάταγμα», το λεγόμενο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα με την βοήθεια των εγχώριων συνεργατών τους, την κυβέρνηση και τους Νενέκους βουλευτές της έτσι που μερικοί από αυτούς έφτασαν στο έσχατο σημείο της αυτογελοιοποίησής τους (όπως στην περιοχή μας) επικαλούμενοι τη σωτηρία της χώρας, υποσχέσεις αλλά και απειλές για να υπερψηφίσουν τελικά αυτήν την άθλια συνθήκη παράδοσης της χώρας και του λαού της στα νύχια των κεφαλαιοκρατών, αιμοδιψών τοκογλύφων.

Το λαϊκό κίνημα στις πλατείες και στους δρόμους των πόλεων της χώρας μας και κυρίως στην Αθήνα, στην πλατεία Συντάγματος και στους δρόμους γύρω από αυτήν, αντιστάθηκε, πάλεψε, αγωνίστηκε και φώναξε φτάνει πια! Οι φωνές τους έφτασαν απειλητικά κοντά στα αυτιά των κρατούντων εντός της βουλής όπου και ψήφιζαν αυτό τον νόμο έκτρωμα, γι αυτό και χρησιμοποίησαν στο έπακρο ότι διέθεταν στο οπλοστάσιό τους, ασφαλίτες προβοκάτορες, δυνάμεις καταστολής μαζί με τραμπούκους βγαλμένοι θαρρείς από παλιότερες εποχές. κατάργησαν κάθε έννοια δημοκρατίας και συνταγματικής νομιμότητας κτυπώντας ανελέητα και αναίτια απεργούς και διαδηλωτές πνίγοντας τους στα χημικά και στα δακρυγόνα. Μόνο η καθεστωτική κυβέρνηση και η τυφλή στην κυριολεξία ελληνική δικαιοσύνη δεν είδαν τίποτα, τα δε Μ.Μ.Ε αναπαρήγαγαν στην πλειοψηφία τους τα λεγόμενα της αστυνομίας και των συνεργατών τους.

Οι γραφειοκρατικές κομματοκρατούμενες, από τα δυο μεγάλα κόμματα εξουσίας που ρήμαξαν όλα αυτά τα χρονιά τον τόπο, συνδικαλιστικές ηγεσίες της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ αλλά και αρκετών ομοσπονδιών και συνδικάτων, στάθηκαν κατώτεροι των περιστάσεων μακριά από τους οργισμένους εργαζόμενους και τους υπόλοιπους πολίτες που διαμαρτύρονταν και αγωνιζόντουσαν σθεναρά κατά του μνημονίου.

Υπήρξαν και κάποιες εξαιρέσεις όπως αυτή της ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ που όμως έπραξε αυτό που έμαθε τα τελευταία χρόνια να πράττει. Προκήρυξε 48ώρες επαναλαμβανόμενες απεργίες μέσα σε απόλυτα νομιμόφρονα πλαίσια που παρά την καθολική συμμετοχή των εργαζομένων στους σταθμούς παράγωγης και στα ορυχεία (τα συγχαρητήρια είναι πολύ λίγα και δεν αρκούν γι’ αυτούς τους συναδέλφους) αναλώθηκε επί δέκα μέρες σε αιτήματα όπως εξαίρεση της ΔΕΗ από το μεσοπρόθεσμο και σε ζητήματα στήριξης από τους τοπικούς άρχοντες ακόμα και από βουλευτές δίνοντας τους την ευκαιρία για πασαρέλες σε πλατείες και τοπικά ΜΜΕ προς τέρψη των ψηφοφόρων τους και όχι για την πραγματική στήριξη στους εργαζόμενους και δεν έκανε τίποτα το αξιόλογο όλο το προηγούμενο διάστημα ώστε να συντονιστεί αγωνιστικά με άλλες ομοσπονδίες και άλλους κλάδους. Τελικά οι εργαζόμενοι έμειναν μόνοι και  απομονωμένοι απέναντι στην τρόικα και την καθεστωτική κυβέρνηση με αποτέλεσμα να δώσουμε έναν αξιοπρεπή μεν αγώνα αλλά χωρίς ελπίδα και προοπτική νίκης κάτι που σκόρπησε πίκρα και απογοήτευση σε πολλούς εργαζόμενους!

Εμείς στο συνδικάτο μας η «ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ» πιστεύουμε ότι παρά το άγριο χτύπημα που δεχτήκαμε ο αγώνας δεν τελειώνει εδώ γιατί ούτε οι επιθέσεις της τρόικας και της κυβέρνησης τελειώνουν εδώ αλλά ούτε και ο αγώνας για μια καλύτερη ζωή για εμάς και τα παιδιά μας θα πρέπει να τελειώσει εδώ.

Όμως για να μετατρέψουμε την απελπισία μας σε ελπίδα για το αύριο θα πρέπει να βγούμε από το καβούκι μας και να βρεθούμε σε δρόμους και πλατείες ακόμη και αυτοί που ως σήμερα δεν το είχαν κάνει ποτέ γιατί πίστευαν ότι οι αγώνες δεν προσφέρουν τίποτε. Η πλατεία Συντάγματος, όπου έδρασε μαζί με το ακηδεμόνευτο ταξικό εργατικό κίνημα άσκησε περισσότερη πίεση στους κυβερνόντες από οτιδήποτε άλλο μέχρι στιγμής αναγκάζοντας την κυβέρνηση και τους συμμάχους της να δείξουν το πραγματικό τους πρόσωπο, χτυπώντας αλύπητα τον «εχθρό λαό» και δηλητηριάζοντάς τον με τόνους καρκινογόνα χημικά!

Όλοι μαζί τώρα, εργαζόμενοι, άνεργοι και αυτοαπασχολούμενοι να δημιουργήσουμε ένα μεγάλο κέντρο αγώνα μέσα από Γενικές Ενωτικές Συνελεύσεις με άμεσο στόχο τις αγωνιστικές μαχητικές διαδηλώσεις και καταλήψεις ώσπου να έρθει η ώρα που το σύνθημα «ΤΑ ΨΑΡΙΑ ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΘΑ ΦΑΝΕ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ» να γίνει πραγματικότητα!

Κοζάνη 14/7/2011

ΤΑ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΑ ΣΤΟ ΜΕΣΟΒΟΥΝΟ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΠΥΡΓΟΥΣ (ΚΑΤΡΑΝΙΤΣΑ) ΕΟΡΔΑΙΑΣ

(της Παρθένας Τσοκτουρίδου)

Κατά το 2^ο Παγκόσμιο πόλεμο οι Κοινότητες Μεσοβούνου και Πύργων έπαθαν τρομακτικές καταστροφές από τα Γερμανικά στρατεύματα κατοχής και τα σπίτια πυρπολήθηκαν. Στο Μεσόβουνο, εκτελέστηκαν 157 κάτοικοι, οι περισσότεροι ήρωες του Αλβανικού Μετώπου, -οι οποίοι ανέπτυξαν μεγάλη μαχητικότητα, άντρες και γυναίκες πολεμώντας μαζί στον αγώνα για την απελευθέρωση, – την 23/10/1941, χωρίς καμιά αιτία. Άλλοι 90, χωρίς διάκριση ηλικίας και φύλου, τον Απρίλιο του 1944 σφαγιάστηκαν άγρια.

Το  πρωινό της 23 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1944 οι Πύργοι περικυκλώθηκαν από Γερμανικά αποσπάσματα και τους συνεργάτες τους. Οι Γερμανοί κατακτητές με τη βοήθεια των δοσίλογων, τουφέκισαν δίχως διάκριση, γέροντες, γριές, νέους, νέες, παιδιά, κορίτσια και μωρά, σύνολο 318 ψυχές, έκαψαν τα σπίτια και άρπαξαν όλα τα υπάρχοντα τους.

Στους τόπους της θυσίας των αθώων θυμάτων της χιτλερικής θηριωδίας είναι στημένα σήμερα Ηρώα των Πεσόντων και στις δυο Κοινότητες. Κάθε χρόνο οι κάτοικοι θυμούνται εκείνα τα ζοφερά χρονικά στα ετήσια μνημόσυνα τους. Στα προσκλητήρια των θυμάτων βαρύς αναστεναγμός και δάκρυα πόνου συμπληρώνουν τα εορταστικά προγράμματα.

Μέσα από μαρτυρίες των κατοίκων για τα ολοκαυτώματα, που περιέχονται σε προφορικές και γραπτές ιστορικές πηγές αυτόπτων μαρτύρων της τραγωδίας, υπάρχουν  σήμερα ντοκουμέντα, τα οποία παραθέτονται αμέσως παρακάτω πολύ συνοπτικά και αμέσως μετά αναλυτικά με τις μαρτυρίες των κατοίκων:

 « Οι φωνές: Οι Γερμανοί! Ήρθαν οι Γερμανοί! Βγήκαν από τα στόματα των τρομαγμένων κατοίκων από τα ξαφνικά κροταλίσματα πολυβόλων και τους κρότους των οβίδων. Ανάστατοι όλοι ξεχύθηκαν στους δρόμους παίρνοντας μαζί τους ότι προλάβαιναν με κατεύθυνση τα βουνά. Κάποιες συνοικίες είχαν καταληφθεί από τους Γερμανούς και οι πυροβολισμοί που ακούγονταν, δεν άφηναν καμιά αμφιβολία για τις προθέσεις των Γερμανών, οι οποίοι πυροβολούσαν αδιάκριτα όποιον προσπαθούσε να ξεφύγει, έμπαιναν μέσα στα σπίτια και οδηγούσαν τους ανθρώπους στα νεκροταφεία, όπου η φωτιά των πολυβόλων δεν τους άφησε να ζήσουν για πολύ.

Οι απάνθρωπες πράξεις των Γερμανών συνεχίζονταν ασύστολα. Έβαζαν φωτιά σε κτίσματα και καίγανε ζωντανούς ανθρώπους. Οι κάτοικοι ήταν περικυκλωμένοι από παντού. Κάποιοι στην προσπάθεια τους να ξεφύγουν από τις ρεματιές, καταφεύγοντας στα βουνά, πιάνονταν από τους Γερμανούς κι εκτελούνταν. Οι γυναίκες με υπεράνθρωπες προσπάθειες συγκρατούνταν να μη ξεφωνήσουν. Τα μικρά παιδιά που καταλάβαιναν τι συνέβαινε έκλαιγαν και σταματούσαν μόνο με την καθησύχαση των μεγάλων. Κυκλωμένοι και ανήμποροι να αντιδράσουν, υποτάχτηκαν στη μοίρα τους περιμένοντας το θάνατο. Τα κλάματα των βρεφών, ασταμάτητα, μονότονα, πνίγονταν από τις άκρες των ποδιών των μανάδων τους, που τις έχωναν σε σβώλο στα στόματα τους.

          Οι Γερμανοί απάνθρωπα ξέσκιζαν τις κοιλιές των εγκύων γυναικών, καίγανε τις αχυρώνες με τα γυναικόπαιδα, βίαζαν κορίτσια μέσα στις εκκλησίες, τουφέκιζαν όποιον έβλεπαν μπροστά τους, έκαιγαν τα πάντα. Κάποιοι πιάστηκαν αιχμάλωτοι των Γερμανών και μεταφέρθηκαν στην Πτολ/δα, όπου πέρασαν μέρες αγωνίας και αβεβαιότητας για τη ζωή τους. Από αυτούς άλλοι ελευθερώθηκαν και άλλοι βασανίστηκαν κι εκτελέστηκαν, υποχρεωμένοι να σκάψουν τον τάφο τους με τα ίδια τους τα χέρια. Όσοι γλίτωσαν από τα χέρια των Γερμανών κατακτητών, σήμερα δεν μπορούν να μη θυμούνται με θλίψη εκείνες τις τραγικές και κτηνώδεις σκηνές που έζησαν από τους Ναζί. Η ζεστασιά των σπιτιών και οι αγκαλιές των ανθρώπων που τους περιέλθαψαν θα είναι πάντα τυπωμένα στη μνήμη τους, που θα θυμούνται με λατρεία και συγκίνηση».

«ΜΟΙΡΟΛΟΓΙ»

Κατράνιτσα καημένη, πανέμορφη και ξακουστή

Σε κάψαν οι προδότες μαζί κι οι Γερμανοί.

Σε κάνανε βεράνι και όλα τα λούσα σου

Δεν σκέφθηκαν λιγάκι καυμένη, πάει η ψυχούλα σου.

Εκεί που εδονούσαν μεγάλα κτίρια,

Τώρα νεκροταφεία καυμένη μόνο μ’ ερείπια.

Κλαιν’ και πικρά θρηνούνε αδέλφια και γονείς,

Κλαιν’ τα πουλιά στα δένδρα, βογγάει και η γης.

Θύματα 400 μεσ’ τα χαλάσματα

Τους ψέλνουνε από γύρω καυμένη με ύμνους και άσματα.

Το σύνταγμα 16 από μακριά ζητά

Που ειν’ οι Καστρανιτσιώτες καυμένη, δεν βγάζουνε μιλιά.

Ελεύθεροι πια τώρα, γυρίζουνε,

Σέρνουνε τους προδότες τους ψιθυρίζουνε.

Ειν’ η Δημοκρατία ο μόνος όρκος μας

Γι’ αυτό πρέπει λιγάκι να γίνει ο λόγος μας.

Αναρτήθηκε από ΠΑΡΘΕΝΑ

ΠΡΟΓΟΝΙΚΗ (Ιστολόγιο της Παρθένας Τσοκτουρίδου)

ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ: ΑΠΟΦΑΣΗ ΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ!

Η ΜΕΙΩΣΗ ΧΡΟΝΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟΔΟΧΩΝ ΘΕΜΕΛΙΩΝΕΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥ!

ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΕΝ ΜΕΣΩ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ!

Η μείωση του χρόνου εργασίας των εργαζομένων με παράλληλη μείωση των αποδοχών τους και χωρίς τη συγκατάθεσή τους, αποτελεί βλαπτική μεταβολή των όρων της συμβάσεως εργασίας, έκρινε ο Άρειος Πάγος, δικαιώνοντας μαθηματικό ιδιωτικού εκπαιδευτηρίου.

Βλαπτική μεταβολή, σύμφωνα με τους δικαστές, αποτελεί και η μείωση των ωρών απασχόλησης του υπαλλήλου σε σχέση με εκείνες που αρχικά είχε συμφωνηθεί, με αντίστοιχη μείωση των αποδοχών του.

Ειδικότερα, οι αρεοπαγίτες ερμηνεύοντας τον Αστικό Κώδικα και την εργατική νομοθεσία (Ν. 2112/1920) αποφάνθηκαν ότι η από τον εργοδότη μονομερής βλαπτική για τον υπάλληλο μεταβολή των όρων της συμβάσεως εργασίας παρέχει στον τελευταίο (υπάλληλο) το δικαίωμα να θεωρήσει τη μεταβολή αυτή ως άτακτη καταγγελία της εργασιακής σχέσεως εκ μέρους του εργοδότη και να απαιτήσει την πληρωμή της νόμιμης αποζημιώσεως ή να αξιώσει την τήρηση των συμβατικών όρων. Εάν δε ο εργοδότης αποκρούσει τις προσφερόμενες υπηρεσίες του υπαλλήλου, τότε μπορεί να ζητήσει απ’ αυτόν (επειδή κατέστη υπερήμερος) την καταβολή του μισθού του.

Στην προκειμένη περίπτωση μαθηματικός κατά τη σχολική χρονιά 2003 – 2004 απασχολήθηκε 12 ώρες εβδομαδιαίως, ενώ κατά τις επόμενες σχολικές περιόδους (2005 έως 2008) συμφωνήθηκε με σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου ότι θα απασχοληθεί 20 ώρες εβδομαδιαίως. Όμως κατά την έναρξη της σχολικής χρονιάς 2005 – 2006 ανακοινώθηκε στον μαθηματικό ότι θα μειωθούν οι ώρες διδασκαλίας του κατά τέσσερις.

Σύμφωνα με το Ανώτατο Δικαστήριο,  βλαπτική για τον εργαζόμενο είναι και η μεταβολή, όχι μόνο όταν προκαλεί υλική ζημία αλλά και ηθική, καθώς από τη γενική υποχρέωση πρόνοιας πηγάζει η υποχρέωση του εργοδότη να σέβεται την προσωπικότητα του μισθωτού.

Μάλιστα, προσθέτει η αρεοπαγιτική απόφαση, ενόψει του κατ’ εξοχήν προσωπικού χαρακτήρα της σχέσεως εργασίας, «ο μισθωτός υφίσταται ηθική ζημία από τυχόν βάναυση ή προσβλητική της προσωπικότητάς του συμπεριφορά του εργοδότη, έστω και αν η συμπεριφορά αυτή δεν πηγάζει από δόλια προαίρεση του εργοδότη για βλαπτική μεταβολή ή για εξαναγκασμό του εργαζόμενου σε αποχώρηση από την υπηρεσία».

Συνεπώς, κρίθηκε ότι δικαιούται ο μαθηματικός αποζημίωση 1.500 ευρώ για ηθική βλάβη, καθώς υπέστη προσβολή της προσωπικότητας του, υποβαθμίστηκε ως άνθρωπος και ως καθηγητής στους συναδέλφους του, στους μαθητές, στους γονείς των μαθητών και στον περίγυρό του.

Τέλος, ο Άρειος Πάγος απέρριψε τον ισχυρισμό της διεύθυνσης του εκπαιδευτηρίου ότι επήλθε μείωση των ωρών διδασκαλίας καθώς μειώθηκαν τα τμήματα στο σχολείο από οκτώ σε έξι, καθώς το διάστημα εκείνο το εκπαιδευτήριο προσέλαβε άλλον καθηγητή της ίδιας ειδικότητας.

Μέχρι σήμερα, στην Ελλάδα το δικαστικό σώμα, και ειδικά τα ανώτατα κλιμάκιά του δεν μας έχουν συνηθίσει στο να υπερασπίζονται με ιδιαίτερο ζήλο τα συμφέροντα των εργαζομένων. Παρόλα αυτά, τους τελευταίους μήνες η στάση αυτή δείχνει να αλλάζει σημαντικά προς το καλύτερο και ευελπιστούμε η θετική αυτή “στροφή” να αποκτήσει μόνιμα χαρακτηριστικά.

Πρέπει δε να σημειωθεί πως οι αποφάσεις του Αρείου Πάγου, όπως η ανωτέρω ή η πρόσφατη για τους συμβασιούχους προ του 2001, μπορούν να αποτελέσουν οδηγό για τις αποφάσεις των κατώτερων δικαστηρίων της χώρας.

Και με αυτή την έννοια αποτελούν μια πολύ χρήσιμη κατάκτηση στην εργασιακή πραγματικότητα της Ελλάδας του Μνημονίου, όπου οι μετατροπές των σχέσεων εργασίας πλήρους απασχόλησης σε μερικής απασχόλησης αυξάνουν με γεωμετρική πρόοδο!

πηγή: ISKRA

ΔΙΑΣΠΑΣΤΕ, ΠΟΥΛΗΣΤΕ, ΤΕΛΕΙΩΣΑΤΕ!

Της Φλώρας Παπαδέδε*

 

Το σίριαλ της απελευθέρωσης της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, που ξεκίνησε με την Οδηγία 92/1996 της Ε.Ε., αποδείχτηκε τεράστια εισπρακτική επιτυχία για ξένους και ντόπιους επιχειρηματικούς ομίλους. Η σειρά χρηματοδοτήθηκε από τις «ελληνικές» κυβερνήσεις και στηρίχθηκε από τις «αντιπολιτεύσεις», τα ΜΜΕ, και τις συνδικαλιστικές ηγεσίες. Απ’ όλους αυτούς που στήριξαν και στηρίζουν την πολιτική του ευρωμονόδρομου. Συνέβαλε έτσι σημαντικά στο ανέβασμα της μεγάλης υπερπαραγωγής «Η Διόγκωση του Δημόσιου Χρέους». Που καλείται να πληρώσει και πάλι το γνωστό υποζύγιο: ο ελληνικός λαός.

Τώρα Ε.Ε., ΔΝΤ και δοσίλογη κυβέρνηση ετοιμάζουν το νέο κύκλο του σίριαλ, το «τρίτο πακέτο απελευθέρωσης». Τα τρέιλερ των νέων επεισοδίων κόβουν ήδη την ανάσα των εργαζομένων στη ΔΕΗ, αλλά και κάθε εργαζόμενου σε αυτή τη χώρα όταν ανοίγει το λογαριασμό του ρεύματος.

Οι παραγωγοί της σειράς υπόσχονται νέα κορύφωση της αγωνίας καθώς προχωρούν σε μια καινοτομία άγνωστη μέχρι σήμερα στα χρονικά των ριάλιτι σόου: τον επί σκηνής διαμελισμό και τη δολοφονία του πρωταγωνιστή!

Η Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού που με το υστέρημα του ελληνικού λαού και τον κόπο των εργαζομένων της έχτισε αυτή την τεράστια κοινωνική υποδομή, πρέπει να πάψει να υπάρχει. Η απόσχιση και η ιδιωτικοποίηση των δικτύων, η πώληση και το κλείσιμο λιγνιτικών κοιτασμάτων, ορυχείων και μονάδων, η παραχώρηση των υδροηλεκτρικών, η αναγόρευση της «ανεξάρτητης» ΡΑΕ σε γκαουλάιτερ, δεν αφήνουν αμφιβολία ούτε στον πλέον καλόπιστο: στόχος της συνέχισης της πολιτικής των απελευθερώσεων-ιδιωτικοποιήσεων είναι η διάλυση κι η εξαφάνιση της ΔΕΗ. Γιατί η ύπαρξή της συνεχίζει να θυμίζει στον ελληνικό λαό ότι το ηλεκτρικό ρεύμα, όπως το νερό, οι συγκοινωνίες, η παιδεία, η υγεία, είναι κοινωνικό αγαθό.

Αυτά τα κοινωνικά δικαιώματα επιδιώκουν να καταργήσουν τα απανωτά «μνημόνια», η απελευθέρωση κι οι ιδιωτικοποιήσεις. Για τους πραγματικούς πρωταγωνιστές αυτού του τόπου προορίζεται ο ρόλος του φτωχού και πειθήνιου θεατή. Που θα παρακολουθεί με σκυμμένο το κεφάλι να καταληστεύουν καθημερινά τη χώρα του, τον ίδιο και τα δισέγγονά του. Που όταν θα βρίσκει δουλειά, θα δουλεύει πιο σκληρά για πιο λίγα. Και που κάθε βράδυ θα πληρώνει πανάκριβο εισιτήριο ανάβοντας το διακόπτη, για να παρακολουθήσει το ίδιο έργο στην TV: «αυτές οι επιλογές είναι μονόδρομος».

Είναι όμως έτσι; Δεν υπάρχει άλλος δρόμος; Ένας δρόμος που να οδηγεί σε αξιοπρέπεια και βελτίωση της ζωής της μεγάλης εργαζόμενης πλειοψηφίας; Κι είναι εύκολος ή δύσκολος δρόμος; Ας ψάξουμε για απαντήσεις με την κοινή λογική.

 

Η ΜΑΥΡΗ ΤΡΥΠΑ ΤΗΣ «ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ»

 

Οι υπέρμαχοι της απελευθέρωσης των αγορών, επί 20 χρόνια, χρησιμοποιούν το ίδιο επιχείρημα: «οι δημόσιες επιχειρήσεις επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό και τους έλληνες φορολογούμενους. Αν τις μετοχοποιήσουμε, τις πουλήσουμε κι ανοίξουμε τις αγορές τους στους ιδιώτες θα απαλλαγεί η οικονομία από τα υπέρογκα κόστη τους». Γι’ αυτό και το 2000, με το Ν. 2773/99 «για την απελευθέρωση της αγοράς η.ε.», έσπασαν το «επάρατο» κρατικό μονοπώλιο της ΔΕΗ σε δύο μετοχοποιημένες επιχειρήσεις: τη ΔΕΗ Α.Ε. και το ΔΕΣΜΗΕ Α.Ε.

 

Ο ΔΕΣΜΗΕ Α.Ε., το εργαλείο της Ε.Ε. και των ιδιωτών για την απελευθέρωση, αποκαλείται τώρα από τους θιασώτες της ίδρυσής του:

1)  «Προβληματική επιχείρηση»[1] καθώς εμφανίζει ζημία περίπου 200 εκ. €. Γιατί παρά την αύξηση κατά 550%!!! του τέλους ΑΠΕ που πληρώνουν οι «έλληνες φορολογούμενοι», ο ΔΕΣΜΗΕ αδυνατεί να καταβάλει το σύνολο των υπέρογκων κρατικών επιδοτήσεων προς τους ιδιώτες κερδοσκόπους των ΑΠΕ. Επιδοτήσεις, που μόνο για το 2010 και χωρίς τα φωτοβολταϊκά, ανέρχονται σε περίπου 275 εκ. €.[2]

2) «Κρατικός οφειλέτης»[3] γιατί χρωστάει άλλα 40 εκ. € για επιδοτήσεις «κάλυψης μεταβλητού κόστους» στους ιδιώτες «επενδυτές» των θερμικών (Elpedison, GdF-Suez/ΤΕΡΝΑ, Μυτιληναίος).

 

Η ΔΕΗ Α.Ε., ιδιωτικοποιημένη κατά 49%, θα μοιράσει το 2010 μέρισμα ύψους 183,3 εκ. €. Το ελληνικό δημόσιο θα εισπράξει 93,5 εκ. € και οι ιδιώτες μέτοχοι 89,8 εκ. €. Επίσης, στο ίδιο έτος κατέβαλε:[4]

-  650,22 εκ. € προς τους ιδιώτες «ανταγωνιστές» της για αγορές ηλεκτρικής ενέργειας από εσωτερικό κι εξωτερικό και για να κρατά σβηστές σύγχρονες δικές της Μονάδες!

- 248,21 εκ. € προς τον ΔΕΣΜΗΕ για επιδότηση των ιδιωτών, ως τέλος χρήσης του δικού της δικτύου!

 

Η «ελληνική» κυβέρνηση, ο κύριος μέτοχος της ΔΕΗ και του ΔΕΣΜΗΕ, χαρίζει ως «κίνητρο» μέσω του πρόσφατου φορολογικού νόμου 100 εκ. € από ΦΠΑ, στους Elpedison, GdF-Suez/ΤΕΡΝΑ, Μυτιληναίος!!

 

Ας κάνουμε το ταμείο της «απελευθέρωσης» και μόνο για το 2010, 1^ο έτος του πετσοκόμματος των εργατικών δικαιωμάτων και εισοδημάτων στο όνομα του χρέους: «Όφελος» του ελληνικού δημοσίου: 93,5 εκ. €. Επιβάρυνση του ελληνικού δημοσίου και του «έλληνα φορολογούμενου» για άμεσες κι έμμεσες επιδοτήσεις σε όφελος των απελευθερωμένων ιδιωτικών επιχειρήσεων: 1,5 δις €!!![5]

Κατά τα άλλα, η δοσίλογη κυβέρνηση «ψάχνει» 500 εκ. € για την «τρύπα του χρέους». Και σχεδιάζει ξεπούλημα κι άλλου 15% της ΔΕΗ. Μια περιουσία αξίας 2,5 δις €[6] έναντι 500 εκ. €! Να ποια πολιτική δημιούργησε το χρέος!!

Ποιος από αυτούς που ζητούν «περισσότερη απελευθέρωση» δεν μπορεί να κάνει αυτούς τους υπολογισμούς; Ποιος από αυτούς, που κλίνουν τον «έλληνα φορολογούμενο» σε όλες τις πτώσεις και ξεχνούν ότι σε αυτή τη χώρα φορολογούμενοι είναι μόνο οι εργαζόμενοι, δεν γνωρίζει τις 4 πράξεις της αριθμητικής; Αυτοί που αποδέχονται την απελευθέρωση σαν «μονόδρομο», που βρίσκονται στην ηγεσία του συνδικάτου της «επιχείρησης του ελληνικού λαού» δεν μπορούν να τα πουν αυτά στο λαό και γιατί;;

Οι «απελευθερώσεις» των αγορών, οι ιδιωτικοποιήσεις δεν έγιναν για να απαλλαγεί το κράτος από επιδοτήσεις προς τις δημόσιες επιχειρήσεις, αλλά για να ξεπουληθούν στο κεφάλαιο τα δημόσια αγαθά. Για να επιδοτούνται όλο και πιο βαριά, όλο και πιο βαθιά οι ιδιώτες «επενδυτές» από το υστέρημα του εργαζόμενου-φορολογούμενου.

Αν το κρατικό μονοπώλιο στην ηλεκτρική ενέργεια, στις μεταφορές, κλπ, αποδεικνύεται τελικά πιο οικονομικό από την «αγορά», γιατί πρέπει να αποδεχτούμε τα χρέη, το ξεπούλημα και τη φτώχεια που φέρνει η «απελευθέρωση»;

Πολλοί λένε ότι η διεκδίκηση σήμερα να επανεθνικοποιηθεί η ΔΕΗ και ολόκληρη η ηλεκτρική ενέργεια, να δουλεύει για τα συμφέροντα του λαού και του τόπου είναι δύσκολη, «ουτοπική» και «ανέφικτη». Το ξεπούλημα της χώρας και της δημόσιας περιουσίας είναι πιο εύκολο; Η ζωή με το φόβο της απόλυσης, την ανεργία και το συρρικνούμενο εισόδημα είναι πιο εύκολη; Μετά από αυτά, η αξιοπρεπής ζωή, η ανταπόκριση στις καθημερινές ανάγκες μιας οικογένειας δεν θα είναι «ουτοπική» και «ανέφικτη»; Ας το σκεφτούμε την επόμενη φορά που θα πάμε στο σούπερ μάρκετ, που θα μας έρθει το μπιλλιέτο του δανείου, που θα πληρώσουμε το φροντιστήριο του παιδιού για μια παιδεία που κι αυτή «απελευθερώνεται»…

 

ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΚΑΙ ΨΕΜΑΤΑ

 

Οι εργαζόμενοι στη ΔΕΗ έχουν κάθε λόγο να ανησυχούν. Η κα Μπιρμπίλη δήλωσε «ότι στην παρούσα φάση δεν ενδείκνυται η διάθεση πακέτου μετοχών της ΔΕΗ»[7]. Και αν σε κάτι έχει δείξει συνέπεια αυτή η κυβέρνηση είναι ότι τα λόγια της δεν έχουν καμία σχέση με τα έργα της…

Τι διαβεβαιώνει όμως, η υπουργός; Ότι δεν θα πωληθεί «πακέτο μετοχών». Μονάδες όμως; Ότι δεν θα πουληθεί τώρα νέο ποσοστό. Αύριο; Σε ένα χρόνο; Και συνεχίζει η υπουργός: «είμαι υπέρ της άποψης ότι το Δηµόσιο πρέπει να διατηρήσει τον έλεγχο στα δίκτυα της ΔΕΗ, του φυσικού αερίου και της ΕΥΔΑΠ». Τι εννοεί άραγε λέγοντας «έλεγχο των δικτύων»; Γιατί ο κος Πεταλωτής την επόμενη μέρα το εννόησε ως «παραχώρηση του μάνατζμεντ των δικτύων σε ιδιώτες»!![8] Για τις Μονάδες Παραγωγής και τα Ορυχεία, προφανώς κανένας από τους δύο δεν είναι «υπέρ του δημόσιου ελέγχου» και το αποδεικνύουν τα έργα τους.

 

Οι λιγνίτες στα swaps.

Και τι δεν μας είπαν για τις περιβόητες «ανταλλαγές» κυβέρνηση, διοίκηση και ηγεσία της ΓΕΝΟΠ. Και θα «άνοιγαν την αγορά του λιγνίτη», και θα «προστάτευαν τη ΔΕΗ από πώληση μονάδων» και θα της έδιναν «δραστηριότητες στις διεθνείς αγορές». Τύφλα να’ χει το Skip δηλαδή, κι οι 29 κατασκευαστές πλυντηρίων…

Αποδείχτηκε δυστυχώς, αυτό που είχαμε ήδη επισημάνει: στάχτη στα μάτια των εργαζομένων. Ο «δοκιμαστικός» διαγωνισμός διενεργήθηκε, όχι από τη διοίκηση της ΔΕΗ ή έστω την «ελληνική» κυβέρνηση, αλλά απευθείας από την Κομισιόν. Δηλαδή απευθείας από τα ενεργειακά μονοπώλια που θέλουν να καταπιούν και την ελληνική αγορά ηλεκτρισμού.

Πριν ακόμα ανακοινωθεί το «άγονο» αποτέλεσμα του τεστ, η Κομισιόν είχε αναρτήσει τον κατάλογο των λιγνιτικών μονάδων που επιθυμούν να αρπάξουν τα ευρωπαϊκά μονοπώλια (Αγ. Δημήτρης V, Μελίτη, Μεγαλόπολη III, IV) και το χρονοδιάγραμμα κλεισίματος όλων των υπολοίπων ως το 2020.[9] Στις πρώτες θέσεις των μνηστήρων φιγουράρουν η GdF-Suez, το αφεντικό των Μονάδων της ΤΕΡΝΑ και η RWE, με την οποία δεν(;) κατόρθωσε να υπογράψει «μνημόνιο συνεργασίας» η διοίκηση Αθανασόπουλου.

Μετά από αυτές τις εξελίξεις, ο Πρόεδρος της ΔΕΗ Α.Ε. δήλωσε: «Μεταξύ της πώλησης ενέργειας και της πώλησης σταθμών, επιλέγω την πώληση σταθμών. Αν και αρχικά ακούγεται πιο βαρύ, τελικά είναι πιο έντιμο και πιο αποδεκτό, σε κάποιο βαθμό, κι από το συνδικάτο της ΔΕΗ.»[10]

Ο Πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ δήλωσε: «Θα ματώσουμε για το λιγνίτη».

Όμως, τα στελέχη της ΠΑΣΚΕ στη ΓΕΝΟΠ δηλώνουν στους χώρους δουλειάς ότι «θα είναι καλύτερα αν η ΔΕΗ ιδιωτικοποιηθεί πάνω απ’ το 51%»!

Αμφιβάλλει κανείς για την πρόθεση της ηγεσίας της ΓΕΝΟΠ να… «ματώσει»;

 

Οι λιγνίτες στα scraps.

Τα μέτρα ενάντια στον εγχώριο λιγνίτη που προβλέπουν το «μνημόνιο» και η «απελευθέρωση» δεν εξαντλούνται στην πώληση ισχύος και μονάδων.

 

-       Από το 2013 επιβάλλεται στη λιγνιτική παραγωγή ο χρηματιστηριακός φόρος CO2 για να διευκολυνθεί κατά πρώτο λόγο, η κερδοφορία των ΑΠΕ που ισοπεδώνουν βουνοκορφές, αποξηλώνουν δάση και ρημάζουν παραλίες για την «προστασία του περιβάλλοντος».

-       Η ζήτηση έχει περιοριστεί στα 5.500 MW από περίπου 7.000 MW που ήταν παλιότερα. Και θα περιορίζεται ακόμα περισσότερο όσο συνεχίζεται η κρίση, η ανέχεια κι οι αυξήσεις. Στο Νότιο Σύστημα, που βρίσκεται το κέντρο της κατανάλωσης, λειτουργούν 5 ιδιωτικές Μονάδες Παραγωγής (1.756 MW) και 4 ΑΗΣ της ΔΕΗ (2.875 MW), δηλ. συνολικά 4.631 MW. Τον Αύγουστο προγραμματίζεται να μπει η Κόρινθος Power (440 MW) κι αν ολοκληρωθεί και το γεφύρι της Άρτας ή αλλιώς Αλιβέρι, θα προστεθούν άλλα 400 MW. Άρα το Νότιο Σύστημα θα διαθέτει σύντομα σε λειτουργία 5.471 MW, εκ των οποίων 3.700 MW από σύγχρονες μονάδες φ.α., χωρίς «πράσινο» φόρο.

-       Το 2014, η Ε.Ε. σχεδιάζει να εφαρμόσει το Ενιαίο Ευρωπαϊκό Μοντέλο Αγοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας, όπου την κατανομή των φορτίων και τις τιμές πώλησης θα καθορίζουν απευθείας οι περιφερειακές χρηματιστηριακές εταιρείες που συστήνουν οι πέντε μονοπωλιακοί κολοσσοί της ενέργειας (EdF, GdF-Suez, RWE, EON, ENEL) και οι χονδρέμποροι-μεταπράτες.

Μετά από αυτά, πόσο «ανταγωνιστικό» και πόσο «αναγκαίο» θα είναι το εγχώριο καύσιμο; Τι συνέπειες θα έχει η αποδοχή των οδηγιών και της πολιτικής της Ε.Ε. σε ολόκληρη τη Δυτική Μακεδονία; Στην παραγωγική βάση της χώρας, στη ζωή κάθε οικογένειας;

Πολλοί λένε ότι δεν μπορούμε να αντιταχθούμε στις οδηγίες της Ε.Ε. γιατί θα σήμαινε «αυτόματα να φύγουμε κι από την Ε.Ε.» και τότε θα βρεθούμε αντιμέτωποι με σημεία και τέρατα! Στις 17/3/2011, το Σουηδικό Κοινοβούλιο ψήφισε για να σταματήσει η περαιτέρω απελευθέρωση-ιδιωτικοποίηση της αντίστοιχης ΔΕΗ, της Watenfall. Η είδηση πέρασε σκόπιμα στα ψιλά των εφημερίδων, μαζί με τα σημεία και τα τέρατα που δεν σημειώθηκαν μετά την απόφαση των Σουηδών.[11]

Αν για να αυγατίσουν τα κέρδη μιας χούφτας ενεργειακών ομίλων, πρέπει να ρημαχτεί μια ολόκληρη περιφέρεια της χώρας, γιατί είναι πιο καταστροφική η εναντίωση στις ευρωπαϊκές οδηγίες από την αποδοχή τους; Αν για να στηριχτεί το ευρώ και τα κέρδη μιας χούφτας τραπεζικών ομίλων, λεηλατούνται και καταδικάζονται στη φτώχεια μέχρι στιγμής τρία ευρωπαϊκά κράτη (Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία), γιατί η εναντίωση στο ευρώ και στην ΟΝΕ είναι πιο καταστροφική από την παραμονή; Τα σημεία και τα τέρατα εφαρμόζονται σήμερα, εδώ και μπροστά μας!

Κάθε άνθρωπος που διαθέτει κοινή λογική, όποια άποψη κι αν έχει για την Ε.Ε., οφείλει να διαπιστώσει ότι: Η Δυτική Μακεδονία κι ολόκληρη η χώρα δεν απειλούνται από κάποιο θεωρητικό οικονομικό αφανισμό που θα φέρει μια πιθανή εναντίωση στην Ε.Ε., το ΔΝΤ και την πολιτική τους. Απειλούνται από ένα συγκεκριμένο, οργανωμένο και με χρονοδιάγραμμα αφανισμό που υπαγορεύουν ακριβώς η Ε.Ε., το ΔΝΤ και η πολιτική τους, η πραξικοπηματική-αντισυνταγματική υπογραφή των «μνημονίων» και το ξεπούλημα της χώρας.

Υπάρχει μέλλον για τη χώρα; ΝΑΙ. Ανεξαρτησία από την ΕΕ και το ΔΝΤ, έξοδος από την ΟΝΕ και το ευρώ, εθνικοποίηση του χρηματοπιστωτικού τομέα και των στρατηγικών τομέων της οικονομίας, ενίσχυση του εισοδήματος των εργαζομένων, κατοχύρωση της ασφαλούς και σταθερής εργασίας. Άρνηση πληρωμής του επαχθούς δημόσιου χρέους, προκειμένου να εξασφαλιστούν πόροι για την παραγωγική ανασυγκρότηση της οικονομίας σε όφελος του λαού και του τόπου.

Υπάρχει μέλλον για το λιγνίτη; ΝΑΙ. Εθνικοποίηση του συνόλου του ηλεκτρενεργειακού τομέα σε μια ΔΕΗ Ενιαία και Καθετοποιημένη, 100% Δημόσια με Αποκλειστικότητα σε Παραγωγή – Μεταφορά – Διανομή, που θα λειτουργεί για την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών και την ανάπτυξη της χώρας. Μόνο μια τέτοια ΔΕΗ μπορεί να σχεδιάζει αποτελεσματικά την αξιοποίηση του εγχώριου πλούτου.

Κι αν οι συνδικαλιστικές και πολιτικές ηγεσίες επιμένουν ότι να θυσιαστούμε υπέρ Ε.Ε. και «αγορών» είναι μονόδρομος, ας αναλογιστούμε… Τι είναι πιο εύκολο; Να υποστούμε τις συνέπειες των επιλογών τους ή να αλλάξουμε ηγεσίες…

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ;

 

Με ό,τι έχει απομείνει πλέον στην παραγωγική της βάση να συρρικνώνεται όλο και περισσότερο, η διάλυση και το ξεπούλημα της ΔΕΗ, της μοναδικής ελληνικής βαριάς βιομηχανίας, σηματοδοτεί την ακόμα πιο βαθιά παραγωγική υποβάθμιση κι εξάρτηση της χώρας. Κι αυτό ακριβώς ετοιμάζεται να νομοθετήσει η δοσίλογη κυβέρνηση.

Στο προσχέδιο του νέου νόμου για την απελευθέρωση της αγοράς η.ε. και την εναρμόνιση με την οδηγία 72/2009 της Ε.Ε., η κυβέρνηση δεν προτίθεται να κυρώσει απλά το ξεπούλημα των ηλεκτρενεργειακών υποδομών, αλλά και την πλήρη παραχώρηση του δικαιώματος της χώρας να χαράζει δική της ενεργειακή πολιτική.

Η «ανεξάρτητη» Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ), γνωστή για την ανεξαρτησία της από κάθε έννοια δημόσιου συμφέροντος και κοινωνικού δικαιώματος, αποκτά πλέον τις αρμοδιότητες υπερυπουργείου και θα λογοδοτεί μόνο στην Κομισιόν. Αυτό το εγκάθετο όργανο, που τύποις θα διορίζεται από «τη διάσκεψη των προέδρων της βουλής» και ουσιαστικά από τους μονοπωλιακούς ομίλους και το συλλογικό εκφραστή τους, την Κομισιόν, θα υποκαταστήσει:

- τη νομοθετική εξουσία της βουλής, αφού θα είναι αρμόδιο για τη σύνταξη όλων των κανονισμών και των ρυθμίσεων που θα εφαρμόζονται στον κλάδο ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου.

- την εκτελεστική εξουσία της κυβέρνησης, αφού θα δίνει άδειες παραγωγής, θα επιλέγει το μίγμα καυσίμου, θα καθορίζει τα τιμολόγια, θα εγκρίνει την ανάπτυξη δικτύων, κ.ο.κ.

- τη δικαστική εξουσία, αφού οποιαδήποτε διαφορά θα την εκδικάζει η ίδια, χωρίς έφεση και με περιορισμούς στην προσφυγή στην ελληνική δικαιοσύνη.

Και για να εμπεδωθεί πλήρως ο ρόλος της ως γκαουλάιτερ των «αγορών», θα χαίρει και… πλήρους ασυλίας. Κανένας, ούτε η ελληνική κυβέρνηση, δεν θα μπορεί να διώξει ακόμα και για ποινικά αδικήματα τους επτά εγκάθετους της ΡΑΕ, αν δεν διαπιστωθεί ότι παρανόμησαν τουλάχιστον τρεις από αυτούς!! Αν παρανομούν μέχρι δύο, δεν υπάρχει πρόβλημα… Για γέλια ή για κλάματα;

Το νομοθετικό αυτό έγκλημα δεν αφορά μόνο τους 22.000 εργαζόμενους στη ΔΕΗ και τις οικογένειές τους. Υπερβαίνει τα όρια ακόμα κι αυτού του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας. Συνιστά εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων του λαού και της χώρας μας. Το δικαίωμα άσκησης ενεργειακής πολιτικής, το μέλλον της οικονομικής και βιομηχανικής ανάπτυξης της χώρας, ο φυσικός πλούτος, μέχρι κι η ανάγκη κάθε νοικοκυριού για φως και θέρμανση παραχωρούνται στην απληστία και τη λεηλασία των νέων κατοχικών δυνάμεων: των τοκογλύφων, των τραπεζιτών, της κάθε RWE, GdF-Suez και των ντόπιων συνεργατών τους!!

Θα επιτρέψουν οι εργαζόμενοι, ο ελληνικός λαός την εγκαθίδρυση της σύγχρονης απολυταρχίας των «ανεξάρτητων» αρχών και των μονοπωλίων που τις επιβάλλουν; Θα επιτρέψουν οι εργαζόμενοι, ο ελληνικός λαός να αναλάβουν τη διακυβέρνηση της χώρας οι αντιπρόσωποι των εταιρειών που στελεχώνουν τις κάθε λογής «ανεξάρτητες αρχές» και τα χρηματιστήρια αξιών, ενέργειας, κ.ο.κ.; Θα ανεχτούν οι εργαζόμενοι κι ο ελληνικός λαός την κατοχή που επιβάλλουν στη χώρα, στους ενεργειακούς πόρους και στις υποδομές της, όχι ξένα κράτη, αλλά κάτι ακόμα χειρότερο: οι μάνατζερς μιας χούφτας επιχειρηματικών ομίλων.

Ας σκεφτούμε με το χέρι στην καρδιά. Κι είμαι σίγουρη, πώς όποια γνώμη κι αν έχει καθένας για τους μετανάστες, κανείς μας δεν ονειρεύτηκε σαν μέλλον δικό του και των παιδιών του να γίνει μετανάστης σε ξένες πατρίδες. Και οπωσδήποτε κανείς μας δεν ζήλεψε την «καριέρα» του ανθρωποφύλακα σε στρατόπεδα συγκέντρωσης εξαθλιωμένων ανθρώπων, ούτε του χειριστή αποθέτη σε τοξικά απόβλητα. Γιατί για τέτοια «ανάπτυξη» προορίζουν τον τόπο μας.

Κι αφού όλοι θα συμφωνήσουμε ότι δεν μπορεί αυτό να αποτελεί «μέλλον» για μας και τα παιδιά μας, υπάρχει διέξοδος:

«Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει.»

Ακροτελεύτια Διάταξη, Άρθρο 120 (πρώην 114) του ισχύοντος Συντάγματος της Ελλάδας.

 

 

 

 

30.03.2011

*ΦΛΩΡΑ ΠΑΠΑΔΕΔΕ

Πολιτικός Επιστήμονας – Οικονομολόγος ΜSc

Γραμματέας Συλλόγου Επιστημονικού Προσωπικού ΔΕΗ

 

 

 

 

 

---

[1] Capital.gr, 15/6/2010 και ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 30/3/2011.

[2] Τα στοιχεία για τις ΑΠΕ προέρχονται από την επίσημη ιστοσελίδα του ΔΕΣΜΗΕ Α.Ε.

[3] Capital.gr, 23/2/2011 και EnergyPress, 23/3/2011.

[4] Ετήσια Οικονομική Έκθεση 1/1/2010-31/12/2010 Ομίλου ΔΕΗ.

[5] (200 + 275 + 40 + 89,8 + 650,2 + 248,2 + 100) = 1.602,6 – 93,5 = 1.509,1 εκ. €.

[6] Σύμφωνα με τις πρόσφατες δηλώσεις του Προέδρου της ΔΕΗ Α.Ε., κου Ζερβού (ΕΘΝΟΣ, 14/2/2011): «η πραγματική αξία της ΔΕΗ υπολογίζεται σε 16 δις € και είναι και υποτιμημένη».

[7] ΤΑ ΝΕΑ, 28/3/2011.

[8] ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 29/3/2011.

[9] Capital.gr, 15/1/2011.

[10] ΑΥΓΗ, 14/3/2011.

[11] ΕΘΝΟΣ-OnLine, 18/3/2011.

«Φρίττουν κι αναταράζονται» οι νεοφιλελεύθεροι Ταλιμπάν!

Του Στέφανου Πράσσου*

Η απόλυτη ταύτιση της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ με τον ακραίο νεοφιλελευθερισμό έδωσε την ευκαιρία, εκτός από τους γνωστούς «Πατριάρχες» της ακραίας αντεργατικής ιδεολογίας (Μητσοτάκη, Μάνο, Ανδριανόπουλο), να αναβαθμιστούν περνώντας σε πρώτη στελεχική γραμμή και κάποιοι μέχρι πρότινος «μικρομεσαίοι δογματικοί» του χώρου προεξάρχοντος του κυρίου Πάσχου Μανδραβέλη συντοπίτη μας, υπαλλήλου και πιστού ιδεολογικού συμμάχου του Αλαφούζου, ο οποίος δεν χάνει ευκαιρία να κατακεραυνώσει κάθε εργατική διεκδίκηση, να απαιτεί το ξεπούλημα όλων των δημόσιων επιχειρήσεων (πλην των ΜΑΤ και της αστυνομίας), την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας και να αναγάγει σε υπέρτατο και μοναδικό νόμο το συμφέρον του μεγάλου κεφαλαίου!

Επειδή ως φαίνεται η δημαγωγία και ο νεοφιλελεύθερος λαϊκισμός «πιάνει» σε μια μερίδα συμπολιτών μας κυρίως με χαμηλό πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο, προέκυψαν και στην περιοχή μας αρκετοί (δημοσιογράφοι, «πολιτικοί σχολιαστές» και άλλοι «σοφοί» αγνώστων εργασιακών και κοινωνικών δραστηριοτήτων), νεοφώτιστοι του είδους, οι  οποίοι με ύφος και στυλ δημόσιου κατήγορου κατακεραυνώνουν όλες τις κοινωνικές τάξεις και ομάδες οι οποίες τολμούν να  αντιστέκονται στη λεηλασία των εισοδημάτων τους και στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας.

Σ αυτό το μήκος κύματος κυκλοφόρησε στον τοπικό τύπο, άρθρο με τίτλο «Αναταράζομαι και φρίττω!» όπου ο γράφων «φρίττει» και εγκαλεί τους εκπαιδευτικούς επειδή διαμαρτύρονται για το τρίτο κατά σειρά μέσα σε ένα χρόνο ψαλίδισμα των μισθών τους, τους «συνδικάλες» γιατί τολμούν να υποστηρίξουν τα συντεχνιακά τους αιτήματα αλλά και τη ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ γιατί με περίσσιο θράσος διακήρυξε ότι «δεν πουλάμε και δεν πουλιόμαστε»  αναφερόμενη μάλιστα  σε «κρατικές επιχειρήσεις ωσάν να είναι μαγαζί τους» (ως φαίνεται στην πραγματικότητα η ΔΕΗ είναι μαγαζί των Κοπελούζων) και κλείνοντας ο συντάκτης εκφράζει τον πόθο του που όλως τυχαίως είναι και πόθος της Τρόικας, της κυβέρνησης και των βιομηχάνων λέγοντας: «Παρόλα αυτά είμαι αισιόδοξος, με κόπο και απώλειες θα περάσει αυτός ο κάβος. Θα βγούμε δυνατότεροι και ποιοτικότεροι, αλλιώς αλίμονο μας.»

Βεβαίως το «καλό» στην υπόθεση είναι ότι αυτά όλα δεν τα λέει από την πλευρά της κυβέρνησης και των υπολοίπων αλλά από την πλευρά (και για το καλό) των πολιτών!

Φυσικά αυτοί «οι πολίτες» δεν μπορεί να είναι: Οι δημόσιοι υπάλληλοι και οι οικογένειές τους αφού διαμαρτύρονται και δεν δέχονται να φτωχύνουν κι άλλο, δεν είναι οι εργαζόμενοι των ΔΕΚΩ και των ΔΕΚΟ που βρίσκονται στους δρόμους ενάντια στο ξεπούλημα των επιχειρήσεων, δεν είναι οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα που αντιμετωπίζουν εκτός από τις μειώσεις των μισθών τους, την εργασία λάστιχο, την σιωπηρή ή φανερή κατάργηση των οικονομικών και ασφαλιστικών τους δικαιωμάτων και την καθημερινή απειλή της απόλυσης,  δεν είναι οι συνταξιούχοι της πείνας γιατί φωνάζουν ότι δεν μπορούν να αγοράσουν ούτε τα φάρμακά τους, που δεν μπορούν να πλησιάσουν πλέον ούτε στα δημόσια νοσοκομεία γιατί πρέπει να πληρώσουν χαράτσι στο Δημόσιο Σύστημα Υγείας που αυτοί το έφτιαξαν με τους κόπους τους, δεν είναι οι αγρότες που τους τσαλαπάτησε η πολιτική της κυβέρνησης και της ΕΕ γι αυτό και κλείνουν τους δρόμους, δεν είναι φυσικά οι μικρομεσαίοι επαγγελματίες που βλέπουν να γίνονται άνεργοι και χρεωμένοι μέχρι το λαιμό επειδή καθημερινά έρχονται εκατοντάδες λουκέτα και διαμαρτύρονται κλείνοντας τα μαγαζιά τους, δεν είναι οι φοιτητές και οι μαθητές οι οποίοι βγαίνουν στους δρόμους για την ιδιωτικοποίηση και την υποβάθμιση της κατ’ όνομα πλέον δημόσιας παιδείας, δεν είναι οι «απλοί πολίτες» που νοιώθουν ήδη τις επιπτώσεις από τη μείωση των «υπεράριθμων» δημοσίων υπαλλήλων (μια υπάλληλος της Εργατικής Εστίας σκοτώνεται πραγματικά για να μπορέσει να κάνει απογραφή σε δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους για Δελτία Κοινωνικού Τουρισμού σε Κοζάνη και Πτολεμαΐδα), δεν είναι τελικά κανένας απ’ αυτούς που διαμαρτύρονται και «παρεμποδίζουν την εκάστοτε κυβέρνηση που επέλεξε αυτός ο καημένος ο πολίτης, να κάνει το έργο της.»!

Ποιοι να είναι άραγε αυτοί οι περιβόητοι πολίτες; Αυτοί που θέλουν διακαώς να ολοκληρώσει η κυβέρνηση το έργο της;

Μα αυτοί που δεν διαμαρτύρονται  φυσικά! Είναι οι «πολίτες» αξιωματούχοι, υπάλληλοι του ΔΝΤ και της Τρόικας, είναι οι «πολίτες» (αξιωματούχοι και στελέχη μηχανισμών) της κυβέρνησης, είναι οι τραπεζίτες, οι εφοπλιστές (σε 56 άρθρα εξαιρούνται από τη φορολογία) και οι βιομήχανοι που όχι μόνο δεν πληρώνουν φόρους αλλά ξανακερδίζουν κιόλας από την κρίση που αυτοί δημιούργησαν, είναι οι αεριτζήδες που κάνουν χρυσές δουλειές με το δημόσιο (ακόμα καλύτερα εν μέσο κρίσης) και τέλος είναι οι ηγούμενοι των χρυσοφόρων μονών, οι δεσποτάδες των ναών του πλούτου και το ιερατείο που δεν τους αγγίζει ποτέ, τίποτα και κανένας!

Όσον αφορά τα της ΔΕΗ και το σύνθημα «δεν πουλάμε και δεν πουλιόμαστε» (μακάρι βέβαια να είναι έτσι και να κάνει πράξη τα λόγια η συνδικαλιστική ηγεσία της γραφειοκρατίας και του δικομματισμού) πρέπει να δούμε με πραγματικά στοιχεία τι κερδίζει και τι χάνει ο εργαζόμενος, το δημόσιο και κυρίως ο πραγματικός πολίτης, οικιακός κυρίως καταναλωτής ηλεκτρικής ενέργειας, από την ιδιωτικοποίηση μέσο της λεγόμενης απελευθέρωσης Η/Ε:

Πρώτον οι εργαζόμενοι χάνουν σχετικά αξιοπρεπείς μισθούς και ασφάλιση, «προνόμια» που πρέπει να γενικευτούν σε όλους τους εργαζόμενους και όχι να αφαιρεθούν. Το κράτος χάνει την ενεργειακή ασφάλεια και ενεργειακή ανεξαρτησία του καθώς και αμέτρητα έσοδα (1,1 δις Ευρώ κέρδη είχε το 2009 η ΔΕΗ και θέλουν να τη πουλήσουν 5 δις στην καλύτερη περίπτωση) και τέλος «ο πολίτης» (οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα) θα πληρώσουν το ρεύμα που είναι κοινωνικό αγαθό σαν μαύρο χαβιάρι, γιατί απλά ο ιδιώτης βιομήχανος θέλει να βγάλει κέρδη πολλά και γρήγορα και όχι να κάνει κοινωνική πολιτική που είναι δουλειά του κράτους (οι αλλεπάλληλες αυξήσεις των τελευταίων χρόνων από την κυβέρνηση και τη ΔΕΗ, έγιναν και συνεχίζουν να γίνονται, όπως όλοι γνωρίζουμε, μετά από απαίτηση Ελλήνων και ξένων βιομηχάνων που δραστηριοποιούνται στην ενέργεια για περισσότερα κέρδη.) Άρα λοιπόν είναι όχι μόνο δικαίωμα αλλά και ιερή υποχρέωση των εργαζομένων και των συνδικάτων τους να υπερασπιστούν την δημόσια περιουσία και τα κοινωνικά αγαθά απέναντι στα κοράκια και τις ύαινες που μύρισαν πτώμα και έπεσαν με τα μούτρα!

Τέλος αντεύχομαι να μη καταφέρει τελικά Τρόικα και κυβέρνηση «να περάσουν τον κάβο» ο οποίος στην προκειμένη περίπτωση είναι η αντίσταση των εργαζομένων και του λαού ενάντια στη λεηλασία της χώρας αλλά να σπάσουν σύντομα τα μούτρα τους και να τσακιστούν να πάνε από κει που ήρθαν!

*Πρόεδρος του Συνδικάτου Ενέργειας «Εργατική Αλληλεγγύη».

Μέλος Δ.Σ Εργατικού Κέντρου Ν. Κοζάνης

Aναταράζομαι και φρίττω!

(Του Γιάννη Κοσμίδη)

ΠΗΓΗ: Kozan.gr : Καθημερινή ενημέρωση για την κοζάνη

Όταν οι εκπαιδευτικοί δια του συνδικαλιστικού τους οργάνου βγάζουν ανακοίνωση που μεταξύ άλλων λέει πως οι μειώσεις μισθών και το ενιαίο μισθολόγιο τους οδηγούν στην παραπαιδεία. Μάλλον αρκετοί απ’ αυτούς από τούδε δεν θα πρέπει να ονομάζονται παιδαγωγοί αλλά παρα-παιδαγωγοί.

 

-Όταν οι συνδικάλες μάχονται ‘δήθεν’ για το καλό του πολίτη αλλά στις κόκκινες γραμμές τους δεν περιλαμβάνουν κανένα όρο που να αφορά στους πολίτες αλλά στους μισθούς και στις μετατάξεις τους.

-Όταν συνδικάλες βγάζουν ανακοινώσεις για κρατικές επιχειρήσεις ωσάν να είναι μαγαζί τους (βλέπε: δεν πουλάμε και δεν πουλιόμαστε).
-Όταν διάφορες οργανώσεις που ‘προασπίζουν’ τον πολίτη παρεμποδίζουν την εκάστοτε κυβέρνηση που επέλεξε αυτός ο καημένος ο πολίτης, να κάνει το έργο της.
-Που όλοι μα όλοι θεωρούν τους Έλληνες υπνωτισμένους γιατί δεν εξεγείρονται και καμώνονται πως δεν καταλαβαίνουν πως άπαντες συνειδητοποίησαν ότι με το μοντέλο του άκρατου ευδαιμονισμού δεν πήγαινε άλλο.
-Που η δημαγωγία και ο λαϊκισμός βρίσκουν πρόσφορο έδαφος σε όλα τα πολιτικά κόμματα της Βουλής.
-Που είδα τους βουλευτές όλων των κομμάτων να συντάσσονται εις μιαν φωνή για να προασπιστούν το….. δικηγορικό επάγγελμα και το κεκτημένα του.
-Που ενώ οι συνταξιούχοι και οι μισθωτοί δείχνουν κατανόηση και υπομονή, προσδοκώντας ζούμε την επανάσταση της νομενκλατούρας στην νέο-Ελλάδα μας.
-Που είμαστε ένας τόσο εύκολα χειραγωγούμενος λαός από την τηλεόραση (δείγμα έλλειψης παιδείας). Πέρυσι επικρατούσε η συνωμοσιολογία για το εμβόλιο και φέτος πληρώνουμε ακριβά την ευκολοπιστία μας.
-Τα σημάδια για την έλλειψη κουλτούρας από μέρους μας είναι απλά και βρίσκονται στον δρόμο. Φοράμε το κράνος αλλά δεν το δένουμε στο λαιμό, άρα το φοράμε για να μη λάβουμε κλήση για την ζωή μας δεν μας νοιάζει. Εμείς φοράμε ζώνη ασφαλείας και περικυκλωνόμαστε από αερόσακους αλλά το παιδί μας το έχουμε όρθιο στο πίσω κάθισμα για να ‘χαζεύει’ και να μη μας ‘ζαλίζει’ .

Παρόλα αυτά είμαι αισιόδοξος, με κόπο και απώλειες θα περάσει αυτός ο κάβος. Θα βγούμε δυνατότεροι και ποιοτικότεροι, αλλιώς αλίμονο μας.

 

24/02/2011 09:04|www.kozan.gr

 

…………συμβαίνουν στον ΑΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ

δημοσιεύτηκε:  ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑΚΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΑΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ

…………συμβαίνουν στον ΑΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ• Ο γνωστός συνδικαλιστής του ΣΠΥΤΕΜ-ΔΕΗ υποτομεάρχης Β.Κ, την Τετάρτη 23-2-2011 συμμετείχε στην συγκέντρωση απεργών και στη φωτογράφιση στην κεντρική πλατεία της Κοζάνης και την άλλη μέρα υπέγραψε στην κατάσταση ημερήσιας παρουσίας της 23-2-2011 εργασία 07.00-15.00.
• Ο τομεάρχης Ι.Κ εργαζόταν την 23-2-2011 και συγκέντρωσε τα στοιχεία της απεργίας του τομέα του και γνώριζε την απουσία του υποτομέαρχη, μάλλον δεν είδε τη δήλωση εργασίας και δεν έκανε καμία παρατήρηση .
• Αλήθεια τομεάρχη ΔΟ του ΑΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ τι μυστικό κρύβουν οι εργολαβίες του κυλικείου και του εστιατορίου και τα πήρες από το βασικό αρχείο και τους κλειδώνεις στα συρτάρια σου;
• Ακόμα δεν ενημερώθηκαν οι εργαζόμενοι , από τη Διεύθυνση και τα σωματεία για την υπόθεση απώλειας 100,000 € από το εστιατόριο.
• Η εκλεγμένη του Σπάρτακου στη Γραμματεία του ΑΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ , είναι πολύ θεριακλού και δηλώνει με τσαμπουκά «εγώ θα καπνίζω και όποιον τον πειράζει….ας φύγει» και ακούγεται ότι ο Διευθυντής ψάχνει πώς να ….τη διευκολύνει
• Αυτοί στο Σπάρτακο μάλλον δεν πήραν χαμπάρι το «κούρεμα» των μισθών των εργαζομένων πάνω από 25% και βάζουν αύξηση στη συνδρομή των εργαζομένων μέχρι και 25%, έχασαν περίπου 2000 μέλη από τις εκλογές του μέχρι σήμερα. Φτάνει πια γυρίστε τους την πλάτη
• Το ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑΚΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΑΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ δημιουργήθηκε για να υπερασπίσει τα συμφέροντα των εργαζομένων και λέει όχι στην συνδιαλλαγή και την συνδιοίκηση. Συνάδελφοι βοηθήστε το σωματείο και να είστε σίγουροι ότι θα τα λέμε όλα και με το όνομά τους.

Αναρτήθηκε από vangelis

Κατάληψη στη Διοικούσα – Πανό στο δημαρχείο!

ΠΡΩΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ – Καθημερινή εφημερίδα Νομού Κοζάνης Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Πλιάτσιος

Παρασκευή, 11 Φεβρουάριος 2011 17:24

Με κατάληψη στο κτίριο που στεγάζει τα γραφεία και τη Διοικούσα Επιτροπή του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, η οποία θα διαρκέσει και για τις επόμενες ημέρες, συνέχισαν χθες, Παρασκευή, τις κινητοποιήσεις τους οι φοιτητές στο Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών, καθώς και στο Τμήμα Μηχανικών Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών. Αρχικά, μέσα από πορεία στους κεντρικούς δρόμους της Κοζάνης, οι φοιτητές προχώρησαν σε ολιγόλεπτη, συμβολική κατάληψη στο δημαρχείο της πόλης, απλώνοντας ένα τεράστιο πανό με τα συνθήματά τους, ενώ αντιπροσωπεία τους συναντήθηκε με τον δήμαρχο Κοζάνης Λάζαρο Μαλούτα, επιδίδοντας την απόφαση της γενικής συνέλευσης. Οι φοιτητές δηλώνουν κατηγορηματικά αντίθετοι σε οποιοδήποτε ενδεχόμενο συγχώνευσης με το ΤΕΙ Δυτικής Μακεδονίας και αυτός είναι ο λόγος που παράλληλα ζητούν και την πααραίτηση του προέδρου της Δ.Ε. του Πανεπιστημίου Γιάννη Μανωλόπουλου. Επίσης, θέτουν επιτακτικά και την επίλυση των χρόνιων προβλημάτων τους με κορυφαίο το κτιριακό και επιμένουν στις κινητοποιήσεις, καθώς τελούν υπό κατάληψη και τα δυο τμήματα του Πανεπιστημίου. Το κείμενο που επέδωσαν χθες οι εκπρόσωποι των φοιτητών στο δήμαρχο Κοζάνης Λάζαρο Μαλούτα έχει ως εξής: ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΔΥΟ ΤΜΗΜΑΤΩΝ Ως σύλλογοι φοιτητών των Πολυτεχνικών Τμημάτων Μηχανολόγων Μηχανικών (Τ.Μ.Μ.) και Μηχανικών Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών (Τ.Μ.Π.Τ.) του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας. Ο κ. Μανωλόπουλος είναι πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας και είναι διορισμένος από το Υπουργείο Παιδείας. Σε ανοιχτή διαβούλευση για το Πλαίσιο Νόμου, όπου ήταν παρόντες οι φοιτητές και οι καθηγητές των τμημάτων μας, ο κ. Μανωλόπουλος έθεσε ως μονόδρομο τη συγχώνευση των τμημάτων μας με τα ΤΕΙ, λόγω της δύσκολης οικονομικής κατάστασης που βιώνει το τμήμα. Καθηγητές και φοιτητές αντέδρασαν έντονα και δήλωσαν κάθετα την αντίθεση τους σε οποιαδήποτε συγχώνευση με μη Πανεπιστημιακά ιδρύματα. Ο κ. Μανωλόπουλος συνεχίζει να υποστηρίζει την πρόταση του, χωρίς να θέλει να αντιληφθεί τις διαφωνίες και τις αντιδράσεις της ακαδημαϊκής κοινότητας. Ο πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής δεν θέλει να εκπροσωπήσει και να στηρίξει τα δικαιώματα του Πανεπιστημίου μας λειτουργώντας, όπως έχουμε καταλάβει όλοι, φοιτητές, καθηγητές και γονείς, κάτω από σκοπιμότητες. Επίσης, αντιμετωπίζει οποιοδήποτε πρόβλημα του Πανεπιστημίου μας με πρωτόγνωρη απάθεια. Η στάση του έχει εξοργίσει καθηγητές, φοιτητές, διοικητικό προσωπικό και γονείς. Με αφορμή όλα τα παραπάνω ζητάμε την παραίτηση του κ. Μανωλόπουλου, προέδρου της Διοικούσας Επιτροπής του Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας και διορισμένου δημόσιου υπαλλήλου από το Υπουργείο Παιδείας. Ως φοιτητές του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας βιώνουμε μία πραγματικότητα η οποία απέχει πολύ απ’ αυτό που έχουμε φανταστεί ως πανεπιστήμιο… Με εκτίμηση, Οι φοιτητικοί σύλλογοι Μηχανολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών

 

Άκαπνη Χώρα

της Τάσας Σιόμου

Μπορεί η ζωή νά’ ναι μια μολυβιά, μια φευγαλέα υπόθεση στην οποία οι άνθρωποι αφήνουν τα χνάρια τους στη γη, ανάλογα με το είναι τους, σίγουρα όμως δεν είναι μια ευθεία μολυβιά.

Έτσι στους παράδρομους της χαράς και των καημών τους έστησαν τις μικρές φυγές τους, τα τραγούδια  και τους χορούς, τα κρασιά και τα τσίπουρα, τ’αδελφικά τσιγάρα τους, φορές -φορές μέχρι σκασμού και λύτρωσης κι άλλες με μέτρο, στον κύκλο του χρόνου.

 

Οι παλιότεροι από μας καπνισμένοι στους πολέμους και τις διώξεις ανάσαιναν με τα φτωχικά τσιγάρα των μικροδεμάτων ή τα στριφτά του τόπου τους και πάντα ρουφούσαν  τη ζωή στους ανθρώπινους ρυθμούς φουμάροντας στοχαστικά.

Στη γενιά μου, το κάπνισμα ήταν το σύμβολο ανδρισμού των αγοριών, της επανάστασής τους σ’ ένα  αυστηρό καταπιεστικό σύστημα, ήταν το παροδικό σύμβολο διαμαρτυρίας των νεαρών φοιτητριών στην κρατούσα αντίληψη του δεύτερου, κατώτερου φύλου.

Όμως, στις τελευταίες δεκαετίες, η κυριαρχία του να έχεις (αξία του πλούτου) απέναντι στο να είσαι (αξία της προσωπικότητας) δημιούργησε διεφθαρμένους πολιτικούς, μετάλλαξε τις ανθρώπινες σχέσεις σε δημόσιες σχέσεις, συμπίεσε τον ελεύθερο χρόνο ή τον παγίδεψε στην αποχαύνωση της τηλεόρασης, μετέτρεψε τους πολίτες σε υστερικούς καταναλωτές και σε… μανιώδεις καπνιστές.

Την τελευταία χρονιά η διακυβέρνηση της χώρας μας που οδήγησε στην απροκάλυπτη υποταγή του τόπου μας σε εξωεθνικά κέντρα, ‘χάρισε’ απεριόριστο χρόνο απραξίας σε χιλιάδες πολίτες, αχρήστεψε μια ολόκληρη γενιά και τελευταία συμπλήρωσε τις στερήσεις για ό,τι δεν οφείλαμε προσωπικά, στερώντας μας το κάπνισμα σε χώρους αναψυχής, χτυπώντας τις μικροαπολαύσεις μας.

Οι ασύσπαστες πολιτικές μάσκες αναισθησίας εισηγήθηκαν και θέσπισαν έναν αντικαπνιστικό νόμο, το λιγότερο ανεπίκαιρο(αυτό μας έλειπε βοά ο λαός) κι έτσι εισέβαλαν στο άβατο των μικροαπολαύσεών μας, χωρίς να λάβουν υπόψη τη γελοιοποίηση από την αντιφατικότητα του σχεδιασμού τους και από την αγνόηση της εφαρμογής.

Παρέβλεψαν πως η ζωή δεν είναι η σούμα των ιατρικών εργαστηρίων, ούτε μια αποστειρωμένη υπόθεση, αλλά ένα πλέγμα κοινωνικών σχέσεων, ποικίλων συναισθημάτων σε κατάλληλο τόπο.

Λησμόνησαν πως σ’ εμάς ο καφές με την απόλυτη συνοδεία του τσιγάρου είναι εξοικείωση με το δημόσιο χώρο, μικρή βουλή στα καφενεία, ανάσα από τα βάσανα, συγγένεια κοινωνική.

Ίσως επιδίωξαν την αποστροφή του βλέμματός μας από την ανημπόρια  της επιβίωσης ή επιδίωκαν επινόηση ενός ακόμα εισπρακτικού μηχανισμού μέσω των προστίμων ή και την αποφυγή δαπανηρών ασθενών.

Είναι σίγουρο πως δίχασαν τους πολίτες, αφού τα μετέωρα βήματά τους εκτός από την τάση των φοροπληροφοριών, δημιούργησαν μικροεστίες  αυτόκλητων τσιγαροδιωκτών.

Είναι βέβαιο πως υπεισήλθαν οριακά στην άσκηση της υποταγής μας, οι θρυαλίδες όμως από τα όρια αναφλέγονται και τότε θα σειστεί ο τόπος συλλέγοντας τις κάθε λογής δονήσεις.

Η προσαρμογή του νόμου στην περιρρέουσα διαμαρτυρία μπορεί να δώσει τη δυνατότητα της επιλογής στους καταστηματάρχες, ώστε να διασφαλιστεί ο σεβασμός στον έτερο, τον μη καπνιστή, ώστε να αφυπνιστεί ο αυτοέλεγχος των μεγάλων μικροαπολαύσεων  στη ζωή και να παραμείνει ο  ζωτικός χώρος για τα μεράκια μας, για να κρατηθεί ζωντανή και ανυπότακτη η ψυχή του λαού.

Μια  περιστασιακή καπνίστρια

Τάσα Σιόμου