Για την εκλογή προεδρείου στο Ε.Κ.Κοζάνης
Δημοσιεύθηκε από tasykozanis στο Ιουνίου 3, 2008
«Διαμοίρασαν τα ιμάτια αυτού και επί τον ιματισμό του έβαλαν κλήρον»
Κοζάνη 21 Απρίλη 2008
Συγκροτήθηκε προεδρείο στο Ε.Κ.Ν.Κ χωρίς καμία σοβαρή πολιτική συζήτηση, χωρίς ούτε καν ένα ελάχιστο πρόγραμμα δράσης, μετά από ένα μήνα «διαπραγματεύσεων» με μοναδικό ζητούμενο το μοίρασμα της θέσης του προέδρου βρέθηκε τελικά η λύση και για τις ανάγκες της περίστασης, η προεδρία μοιράστηκε σε δυο χρονικές περιόδους, η πρώτη θα είναι «σοσιαλιστική» και η δεύτερη νεοφιλελεύθερη!
Συγκεκριμένα εκλέχτηκε πρόεδρος από την ΠΑΣΚΕ και γραμματέας από τη ΔΑΚΕ για ενάμιση χρόνο και για το επόμενο διάστημα θα γίνει εναλλαγή !!! Την συναλλαγή αυτή στήριξε και η “Ταξική Ενότητα” του ΠΑΜΕ παίρνοντας τον αντιπρόεδρο. Όλες οι θέσεις στο προεδρείο ψηφίστηκαν από όλα τα μέλη του Δ.Σ (6+6+2=14) εκτός από τον εκπρόσωπο της “Ταξικής Συσπείρωσης” που ψήφισε λευκό και αρνήθηκε θέση στο προεδρείο. Η εξέλιξη αυτή είναι αρνητική για το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα του νομού.
H “Ταξική Συσπείρωση” καταψήφισε το προεδρείο θεωρώντας ότι ήταν μια συναλλαγή χωρίς αρχές και θέσεις, επιμένοντας στη πολιτική πρόταση που κατέθεσε το προηγούμενο διάστημα που έλεγε ότι «οι εξελίξεις επιβάλουν, ως κεντρικό στόχο για το συνδικαλιστικό κίνημα, την πάλη για την απόκρουση, την ήττα και την ανατροπή της διαρκούς αντεργατικής, τρομοκρατικής πολιτικής της κυβέρνησης της ΝΔ, αλλά και την ανάγκη για κοινή δράση των ταξικών δυνάμεων για την επίτευξη κατακτήσεων προς όφελος των εργαζομένων». Στη βάση αυτή θα στηρίζαμε προεδρείο με πρόεδρο από την ΠΑΣΚΕ και γραμματέα από το ΠΑΜΕ με μια αναγκαία συμφωνία που προέβλεπε δεσμεύσεις για να πάει το συνδικαλιστικό κίνημα του νομού ένα βήμα μπροστά (και όχι απλά να λειτουργήσει το Κέντρο). Με καταδίκη της απαράδεκτης Συλλογικής Σύμβασης ΓΣΕΕ-ΣΕΒ. Για την κατάργηση των αντεργατικών νόμων Γιαννίτση, Παναγιωτόπουλου και των αντιασφαλιστικών νόμων Σιούφα, Σουφλιά, Ρέππα και Πετραλιά. Τη στάση μας αυτή την «πληρώσαμε» με τον αποκλεισμό του ψηφοδελτίου ακόμα και από την Εκτελεστική Επιτροπή του Δ.Σ. (πέρα από κάθε συνδικαλιστική δεοντολογία και πρακτική που θέλει όλες τις τάσεις και τα ρεύματα να εκπροσωπούνται στην Ε.Ε.). Εμείς, όμως, είμαστε υπερήφανοι που δεν μπήκαμε σε αυτή τη συναλλαγή!
Η ΠΑΣΚΕ στο Εργατικό Κέντρο Κοζάνης αντί να δεχτεί την πρότασή μας προτίμησε τη μοιρασιά της «λείας» χάνοντας μια ευκαιρία να διαφοροποιηθεί από τις αντεργατικές επιλογές των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και τη συμπολιτευόμενη αντιπολίτευσή του στη ΝΔ. Αρνήθηκε να αναβαθμιστεί αγωνιστικά όπως ζητούσε η βάση της ακόμα και εργαζόμενοι που ανήκουν στη ΔΑΚΕ και υποφέρουν από την πολιτική της ΝΔ, αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά ότι οι δεσμοί της ΠΑΣΚΕ με την άρχουσα τάξη και την εξουσία είναι ισχυροί.
Δυστυχώς και οι αγωνιστές της “Ταξικής Ενότητας” αρνήθηκαν την κοινή δράση με το ψηφοδέλτιό μας. Υποτάχτηκαν τελικά στη λαθεμένη, συμβιβαστική γραμμή των «αναλογικών προεδρείων» στηρίζοντας στην ουσία πολιτικά, χωρίς αρχές και αμοιβαίες δεσμεύσεις την ΠΑΣΚΕ και τη ΔΑΚΕ ενάντια στη θέληση των αγωνιστών της βάσης τους. Παρότι το ΠΑΜΕ ισχυρίζεται ότι διαχωρίζεται από τους γραφειοκράτες των δυνάμεων γιατί δεν θέλουν να αναπνέουν ούτε τον ίδιο αέρα με τους γραφειοκράτες των δυνάμεων του συνδικαλιστικού δικομματισμού, αποδεικνύεται πως ο διαχωρισμός του δεν έχει το απαιτούμενο πολιτικό βάθος. Στην πράξη, αρνούνται την κοινή δράση από «τα αριστερά» τους και την κάνουν από «τα δεξιά» τους. Έτσι αποκόπτονται από τη βάση των παρατάξεων του δικομματισμού που μπορούν να βαδίσουν το δρόμο του αγώνα όπως αποδείχτηκε και στις τελευταίες απεργίες αλλά μπορούν να συνδιοικούν στα προεδρεία με τις ηγεσίες τους.
Η “Ταξική Συσπείρωση” με βάση τις αρχές της που κατατέθηκαν από την πρώτη στιγμή της διαδικασίας και είχαν την ομόφωνη έγκριση του ψηφοδελτίου, καταψήφισε το προεδρείο γιατί:
1. Δεν δίνουμε «λευκές επιταγές» σε κανέναν, πολύ περισσότερο δε στις παρατάξεις που βαρύνονται με συναίνεση στις αντεργατικές πολιτικές και δεν μπορούμε να ψηφίζουμε προεδρείο σε ένα δευτεροβάθμιο συνδικαλιστικό όργανο «απολίτικα», χωρίς καμία δέσμευση απέναντι στους εργάτες, απλά και μόνο «για να λειτουργήσει το όργανο».
2. Η πολιτική, συνδικαλιστική μας θέση είναι, ενότητα της εργατικής τάξης στη βάση σε ταξική ανατρεπτική κατεύθυνση, χωρίς αποκλεισμούς, (και στη βάση της ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ) για την αγωνιστική διεκδίκηση των αναγκών και των δικαιωμάτων μας και φυσικά για να γίνουν οι απαραίτητες διαφοροποιήσεις για την αλλαγή των συσχετισμών. Γι αυτό και συμμετέχουμε στις κινητοποιήσεις των συνδικάτων, διαχωριζόμαστε όμως αποφασιστικά από τις ηγεσίες αυτών των παρατάξεων και φυσικά ούτε τους ψηφίζουμε, ούτε συμμετέχουμε στα προεδρεία τους, προσπαθώντας να οικοδομήσουμε ένα τρίτο, ανεξάρτητο ταξικό εργατικό ρεύμα.